u bent hier: alleen met kinderen > scheiding > wat met de kinderen?

De kinderen na een scheiding

Hoewel een echtscheiding vaak een zware en emotioneel belastende periode is, mag je nooit vergeten dat de kinderen centraal staan. Zij hebben geen schuld aan de situatie. Gebruik ze dan ook niet als wapen. Kinderen hebben recht op contact met beide ouders, hoe moeilijk dat voor jou ook is. Daarom is het noodzakelijk dat je zo positief mogelijk over de andere ouder met je kind blijft praten.

Je vindt hier enkele begrippen uitgelegd. Meer informatie.

 

Co-ouderschap en omgangsregeling

  • Co-ouderschap: ook wanneer jij en de andere ouder van je kind niet meer samen wonen, blijven jullie allebei het gezag over je kind houden. Dat heet co-ouderschap. Beide ouders kunnen beslissingen nemen over de gezondheid, opvoeding, opleiding en ontspanning van de kinderen en over godsdienstige of levensbeschouwelijke keuzes. Waar je kind verblijft, heeft niets te maken met dit (gezags-)co-ouderschap. In uitzonderlijke gevallen kan de rechter beslissen om het ouderschap aan één ouder toe te kennen.
  • Omgangsregeling (verblijfsregeling): met een omgangsregeling leg je vast wanneer je kind bij jou is en wanneer bij de andere ouder. In 2006 is de wetgeving rond de omgangsregeling aangepast. Als jullie als ouders het niet eens geraken over de omgangsregeling, moet de rechter de voorkeur geven aan een gelijkmatig verdeelde huisvesting van de kinderen. Dat betekent niet dat de kinderen de ene week bij jou zijn en de volgende week bij de ex-partner. Nieuw is dat vroeger de rechters vaker beslisten dat het kind één hoofdverblijfplaats moest hebben (meestal bij de moeder) en het kind om de twee weken een weekend bij de andere ouder was.
    De omgangsregeling moet je respecteren, zeker als die is vastgelegd door een rechter. Je kan een vastgelegde omgangsregeling in onderling overleg veranderen. Vergeet niet om je kind in dat overleg te betrekken. Als jij of je ex-partner een andere omgangsregeling wil en de andere ziet dat niet zitten, is er maar één oplossing, nl. naar de rechter stappen.
    Besef dat het betalen van alimentatie en het naleven van de omgangsregeling volledig los van elkaar staan. Als je geen alimentatie krijgt, mag jij niet dreigen dat je ex-partner de kinderen niet meer mag zien. Andersom, als één van de ouders het kind niet meer wil zien (geen gebruik maakt van het omgangsrecht) moet die wel alimentatie blijven betalen. Uiteindelijk gaat het om het welzijn van een kind dat jullie samen op de wereld hebben gezet.
    Als de andere ouder de omgangsregeling niet respecteert, kan je gratis een eenzijdig verzoekschrift indienen bij de rechtbank.

Neutrale ontmoetingsplaats?

Soms verloopt het contact tussen een ouder en een kind heel moeizaam, bv. als het kind zijn/haar vader of moeder niet meer wil zien. Als ouder kan je toch proberen om dat contact te herstellen. Een neutrale ontmoetingsplaats met begeleiding is dan een eerste stap. De bezoekruimte van het CAW is dan een goed idee. Contacteer een CAW (kies voor bezoekruimte) in je buurt voor meer informatie.

De keuze van de kinderen

Een echtscheiding weegt op kinderen. Heel lang was het iets dat hen overkwam. Je kind heeft wel een "spreekrecht". Dat wil zeggen dat je kind zijn/haar mening mag geven, ook voor een rechtbank. De jeugdrechter moet een kind ouder dan 12 jaar hiervoor oproepen. Voor andere rechtbanken is er geen leeftijdsgrens maar geldt de wet over het "oordeel des onderscheids". De rechter oordeelt of je kind in staat is om bv. over de gevolgen van een beslissing na te denken.
Elk kind kan zelf een brief aan de rechter schrijven met de vraag z'n mening te mogen geven.

Meer informatie hierover krijg je op www.kinderrechten.be of telefoneer met het Kinderrechtencommissariaat op 02/552.98.00.
Jij (of je kind) kan ook telefoneren naar de Kinder- en Jongeren Telefoon op het gratis nummer 102.
Interessant is ook de site www.tweehuizen.be met veel informatie voor jou en je kinderen over waar je rekening mee moet houden als de ouders van je kind "in twee huizen" gaan wonen.

Erkenning van een kind

Elke vrouw die een kind ter wereld brengt, is volgens de wet de moeder van dat kind. Dat kan niet betwist worden. Een vrouw moet haar kinderen niet meer erkennen tenzij in uitzonderlijke gevallen (bv. anonieme bevalling in het buitenland).
Bij een huwelijk (of tot 300 dagen na een echtscheiding) is de gehuwde echtgenoot altijd de vader. Dat kan nadien wel betwist worden. Dat moet wel voor de eerste verjaardag van het kind.

Als een niet-gehuwde vrouw moeder wordt, bepaalt zij wie de vader van haar kind is. Als de vader het kind wil erkennen, moet hij een verklaring afleggen voor een ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente waar het kind is geboren. De moeder moet hiervoor een toelating geven. De moeder is niet verplicht het kind te laten erkennen door de vader. De vermoedelijke vader kan wel naar de vrederechter stappen om een verzoening af te dwingen. Als een verzoening niet lukt, moet hij naar de rechtbank van eerste aanleg gaan. Tenzij er wetenschappelijk bewezen wordt dat hij niet de biologische vader is, wijst de rechter de man altijd aan als vader. Dat is wel een dure procedure.

Als de vader het kind niet wil erkennen, kan de moeder dat laten afdwingen bij de rechtbank van eerste aanleg.

Meer informatie krijg je op de dienst "Burgerlijke Stand" van je gemeente.